Ζώντας σε μια μεγάλη πόλη όπως η Αθήνα, με τρελά γρήγορους ρυθμούς, έλλειψη πρασίνου και πολύ άγχος σε συνδυασμό με το στρές διότι έπρεπε να κινούμε συνεχώς (ευτυχώς με την μηχανή μου) για να επισκέπτομαι και να επιβλέπω τα δημόσια εργοτάξια που είχε η τεχνική εταιρεία στην οποία εργαζόμουν σαν πολιτικός μηχανικός, ένιωσα την ανάγκη να κάνω κάτι ώστε να χαλαρώσω.

Έτσι βρέθηκα να παρακολουθώ τα σεμινάρια μελισσοκομίας στο Ι.Γ.Ε, παρασέρνοντας και την μητέρα μου Καλλιρρόη, η οποία είναι σημαντικό στέλεχος της Ελληνικής Μελισσοκομικής. Αυτό δεν έγινε τυχαία, διότι μελίσσια είχε ο παππούς μου Ιωάννης Μανιάτης, φυσικά για την κάλυψη της οικογένειας σε μέλι και αν περίσσευε σε φίλους.

Εκεί γνώρισα τον κύριο Σκοτειδάκη Παναγιώτη, γεωπόνο και καθηγητή μας, ο οποίος μας ταξίδεψε στον υπέροχα συγκροτημένο μικρόκοσμο της μέλισσας και των μαγικών προϊόντων της κυψέλης. Με την βοήθεια του πρώην καθηγητή μου και νυν πολύ καλού μου φίλου κύριου Σκοτειδάκη, βρέθηκα να κανω την «πρακτική άσκηση» μου, άμισθος φυσικά για ένα διάστημα ενός χρόνου σε μια από της μεγαλύτερες μελισσοκομικές μονάδες της Ελλάδας. Τελειώνοντας την «πρακτική άσκηση» κατάλαβα ότι θα μπορούσα να τα καταφέρω σαν μελισσοκόμος.

Το 2010 ξεκίνησα με την σημαντική βοήθεια της οικογένειας μου την παραγωγή γύρης και βασιλικού πολτού σε συνδιασμό με την παραγωγή μελιού. Στα επόμενα χρόνια προστέθηκαν και τα υπόλοιπα μελισσοκομικά προϊόντα παράλληλα με την αύξηση των μελισσοσμηνών. Σκοπός της Ελληνικής Μελισσοκομικής είναι η παραγωγή ποιοτικών προϊόντων.